پس از چاپ، ترکیب و بلوغ، کیسه کامپوزیت در نهایت به لینک ساخت کیسه رسید و در همان زمان، برخی از مشکلات ناشی از طراحی نیز آشکار شد: برش الگو یا متن، اتصال ضعیف، انحراف رنگ و غیره. در این پیوند مشخص شد که زیان وارد شده به شرکت بسیار زیاد است و خروجی قابل بهبود نیست. در واقع با طراحی می توان از این مشکلات جلوگیری کرد.
1. الگو و متن صفحه طراحی کیسه کامپوزیت مواد غذایی باید 1 سانتی متر از لبه برش فاصله داشته باشد تا هنگام برش بریده نشود. متن باید منحنی یا طرح کلی باشد. از کلمات سیستمی در متن خود استفاده نکنید. اگر از آن استفاده کنید، گره های سفیدی در سکته های متوالی وجود خواهد داشت. بعد از اینکه متن منحنی شد، توجه کنید که آیا جهش یا همپوشانی بین متن یا خطوط وجود دارد. از چاپ روی متن سیاه استفاده نکنید.
2. رنگ چاپ شده روی صفحه یا چاپگر نمی تواند رنگ طرح کیسه کامپوزیت مواد غذایی را بخواهد. هنگام ساخت، مشتری باید به درصد کروماتوگرافی CMYK برای تعیین پر رنگ مراجعه کند. در عین حال باید توجه داشت که کروماتوگراف CMYK تولید شده توسط سازندگان مختلف تحت تأثیر عواملی مانند جنس، نوع جوهر، فشار چاپ و ... قرار می گیرد و همان بلوک رنگی متفاوت خواهد بود.
3. برای طراحی همان کیسه کامپوزیت مواد غذایی، رنگ چاپ دسته های مختلف متفاوت خواهد بود و طبیعی است که اختلاف رنگ در محدوده 10 درصد باشد (به دلیل کنترل جوهر متفاوت در هر بار). در صورت نیاز به چاپ اسناد قدیمی برای جلوگیری از اختلاف رنگ بیش از حد می توانید تنها به نمونه رنگ های دیجیتال تولید شده توسط شرکت مراجعه نمایید. تفاوت رنگ بین چاپ های مختلف نمی تواند به عنوان دلیلی برای بازگشت استفاده شود.
4. پس از تکمیل دستنوشته طراحی کیسه کامپوزیت مواد غذایی، دیگر نیازی به کشیدن خط کش و خطوط برش نیست. دو قاب سیمی نامرئی را می توان به عنوان اندازه های تولیدی و سودآوری استفاده کرد، مانند 92mm×56mm، 90mm×54mm پس از برش (یعنی 1 میلی متر در هر طرف). در صورت نیاز به اندازه خاصی باید در فرم سفارش و فایل آپلود مشخص شود.
5. ارزش رنگ سایه طرح یا نقشه پایه کیسه کامپوزیت مواد غذایی نباید کمتر از 10 درصد باشد تا هنگام چاپ محصول نهایی ظاهر نشود.
در محیط با دمای بالا و رطوبت بالا، هنگام تولید کیسههای مخزن با دمای بالا (121 درجه، استریل شده به مدت 4{4}} دقیقه) با ساختار PA1.5/al0.7/CPP11.5، لایه PA و لایه آلومینیومی هستند. اساساً سفت نیست و لایه چسب انعطاف پذیر است و سطح چسبیده است اما ضد چسبندگی وجود ندارد.
1. آب و هوا دما و رطوبت بالاست و میزان بخار آب در هوا زیاد است. لایه PA آب را جذب می کند و حاوی آب است. پس از چسباندن با چسب واکنش داده و بخشی از سخت کننده را مصرف می کند.
2. هنگام تهیه چسب، آب و الکل موجود در حلال رقیق کننده اتیل استات از حد استاندارد فراتر رفته و مقداری ماده پخت نیز مصرف می شود، به طوری که لایه چسب را نمی توان به طور کامل به صورت متقاطع و پخته کرد.
3. کشش مرطوب شدن سطحی نایلون کم است، حدود 44، اما مشخص شد که لایه چسب اساساً با کندن لایه PA/Al به لایه PA منتقل می شود، در حالی که لایه Al اساساً به هم چسبیده نیست، که نشان می دهد که کشش خیس شدن سطح لایه PA می تواند الزامات مواد کامپوزیت را برآورده کند.
4. مقدار چسب ناکافی است (پایه خشک)، غلظت مایع کار 28 درصد است، اگرچه غلتک مش 100 مش است، اما زمان استفاده طولانی، عمق خالص نزدیک به مش 120 و چسب مقدار حدود 3.49 گرم است. محتوای پایه خشک باید بیشتر از 4G باشد.
5. باقیمانده چربی روی سطح فویل آلومینیومی منجر به کاهش چسبندگی خواهد شد.